Προκλήσεις στην υλοποίηση του DPP: Τι ακολουθεί;

Το Ψηφιακό Διαβατήριο Προϊόντος φαίνεται ως μια επαναστατική λύση που θα αλλάξει τον τρόπο λειτουργίας των βιομηχανιών βελτιώνοντας την ιχνηλασιμότητα, τη διαφάνεια και τη βιωσιμότητα των προϊόντων. Όταν ακούτε για την εφαρμογή του DPP, μπορεί να φαίνεται ότι η τεχνολογία είναι ένα μαγικό ραβδί που λύνει αυτόματα όλα τα προβλήματα.

Απλά σαρώνετε έναν κωδικό και – ο πλανήτης σώθηκε, η οικονομία είναι κυκλική και οι καταναλωτές είναι ευχαριστημένοι. Αλλά για εκείνους που πρέπει πραγματικά να κατασκευάσουν αυτά τα συστήματα, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη, σαν να συναρμολογείτε ένα τεράστιο παζλ ενώ τα κομμάτια μετακινούνται συνεχώς και η εικόνα αλλάζει.

Η εφαρμογή του DPP είναι ο μεγαλύτερος μετασχηματισμός στη διαχείριση δεδομένων προϊόντων από τη δημιουργία των barcode. Και όπως σε κάθε επανάσταση, η αντίσταση και τα εμπόδια είναι σημαντικά. Εδώ είναι τα κύρια τείχη που αντιμετωπίζουν οι βιομηχανίες σήμερα και τι μπορεί να ακολουθήσει:

Ο «Πύργος της Βαβέλ» των δεδομένων

Η μεγαλύτερη τεχνική πρόκληση στην εφαρμογή του DPP είναι η έλλειψη παγκόσμιων προτύπων. Αυτή τη στιγμή, διαφορετικοί συμμετέχοντες στις αλυσίδες εφοδιασμού χρησιμοποιούν διαφορετικά συστήματα λογισμικού που δεν μπορούν εύκολα να «μιλήσουν» μεταξύ τους.

Για παράδειγμα, ένα κλωστοϋφαντουργείο στην Τουρκία χρησιμοποιεί ένα σύστημα, μια εταιρεία logistics στη Γερμανία – ένα άλλο, και ένας έμπορος στη Βουλγαρία – ένα τρίτο.

Το πρόβλημα είναι πώς να κάνουμε αυτά τα συστήματα να επικοινωνούν μεταξύ τους; Χωρίς την παγκόσμια υιοθέτηση προτύπων (όπως αυτά του GS1), το DPP κινδυνεύει να γίνει ένα χάος ασύμβατων αρχείων που δεν μπορούν να ενσωματωθούν αποτελεσματικά. Αυτό είναι ένα σοβαρό εμπόδιο που επιβραδύνει την εφαρμογή του DPP.

Λύση:

Ο φόβος αποκάλυψης του «εμπορικού μυστικού»

Παρά τα πολλά οφέλη του DPP, πολλές εταιρείες αντιμετωπίζουν εταιρική παράνοια. Η τεχνολογία απαιτεί κοινοποίηση πληροφοριών για τη σύνθεση του προϊόντος και τους προμηθευτές, κάτι που για κάποιους είναι συνώνυμο με την αποκάλυψη εμπιστευτικών δεδομένων. Πολλές εταιρείες ανησυχούν ότι ο ανταγωνισμός θα μπορούσε να ανακαλύψει τις πηγές πρώτων υλών τους ή τις αναλογίες που χρησιμοποιούν στα υλικά τους.

Το πρόβλημα είναι πώς να εξασφαλίσουμε διαφάνεια προς τους πελάτες χωρίς να αποκαλύψουμε εμπορικά μυστικά που θα μπορούσαν να βλάψουν την ανταγωνιστικότητα της εταιρείας. Αυτό μπορεί να αποθαρρύνει τις εταιρείες από την πλήρη υιοθέτηση του DPP.

Λύση:

Το κόστος του «εισιτηρίου» για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις

Για μεγάλες εταιρείες όπως η Apple ή η Nike, η εφαρμογή του DPP μπορεί απλά να αποτελεί μέρος του ετήσιου προϋπολογισμού τους. Αλλά για τις ΜΜΕ, τα κόστη λογισμικού, εγκατάστασης αισθητήρων IoT ή ακόμα και μόνο η εισαγωγή δεδομένων μπορεί να είναι υπερβολικά και να οδηγήσουν σε οικονομικό βάρος.

Το πρόβλημα είναι ότι το DPP μπορεί να είναι πολύ ακριβό για μικρές εταιρείες που δεν διαθέτουν τους πόρους των μεγάλων εταιρειών. Παρά τα πιθανά μακροπρόθεσμα οφέλη, το κόστος εφαρμογής ενός τέτοιου συστήματος θα μπορούσε να οδηγήσει στον αποκλεισμό καινοτόμων μικρών παραγωγών.

Λύση:

Το «κενό» στην παγκόσμια αλυσίδα εφοδιασμού

Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να επιβάλει κανόνες για το DPP, αλλά πώς θα εφαρμοστούν αυτοί οι κανόνες αν κάποιοι παραγωγοί βρίσκονται σε περιοχές όπου η ψηφιοποίηση είναι ακόμα σε αρχικό στάδιο; Για παράδειγμα, αν ένας προμηθευτής νημάτων στη Νοτιοανατολική Ασία δεν μπορεί να παράσχει πιστοποιημένα ψηφιακά δεδομένα, πώς θα εφαρμοστεί το DPP;

Το πρόβλημα είναι ότι το DPP απαιτεί όλοι οι συμμετέχοντες στις αλυσίδες παραγωγής να διαθέτουν την απαραίτητη υποδομή, και δεν διαθέτει κάθε προμηθευτής τους πόρους γι' αυτό.

Πιθανές συνέπειες:

Ο νομικός λαβύρινθος: Ποιος φέρει την ευθύνη;

Αν τα δεδομένα στο ψηφιακό διαβατήριο προϊόντος αποδειχθούν ανακριβή και οδηγήσουν σε ακατάλληλη ανακύκλωση ή ακόμα και ατύχημα σε εγκατάσταση αποβλήτων, τίθεται το ερώτημα:

Ποιος φέρει την ευθύνη;

Οι τεχνολογίες μπορεί να χρησιμοποιηθούν λανθασμένα ή να περιέχουν εσφαλμένα δεδομένα, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές συνέπειες.

Το πρόβλημα είναι ότι η έλλειψη σαφούς νομικού πλαισίου για την ευθύνη σχετικά με τα ψηφιακά δεδομένα μπορεί να παραλύσει την επιθυμία για καινοτομία και εφαρμογή του DPP.

Τι ακολουθεί:

Ο οδικός χάρτης προς το 2030

Παρά αυτές τις σημαντικές προκλήσεις, η κατεύθυνση είναι σαφής: το DPP δεν είναι ένα έργο που μπορεί να σταματήσει. Τα επόμενα χρόνια, θα γίνουμε μάρτυρες πιλοτικών έργων σε στρατηγικούς τομείς όπως μπαταρίες, ηλεκτρονικά και υφάσματα.

Οι εταιρείες θα πρέπει να προσαρμοστούν υιοθετώντας ανοικτά πρότυπα και δημιουργώντας λύσεις που λειτουργούν για όλους τους συμμετέχοντες στην παγκόσμια αλυσίδα εφοδιασμού. Αναμένεται η άνοδος εταιρειών RegTech που θα βοηθήσουν τις επιχειρήσεις να διαχειριστούν τα ψηφιακά τους διαβατήρια.

Επιπλέον, η διεπαφή καταναλωτή θα εξελιχθεί, με τους κωδικούς QR να αντικαθίστανται από καινοτομίες όπως η επαυξημένη πραγματικότητα (AR), που θα επιτρέπει στους καταναλωτές να βλέπουν το «πράσινο σκορ» των προϊόντων σε πραγματικό χρόνο.

Συμπέρασμα

Οι προκλήσεις εφαρμογής του DPP είναι πραγματικές αλλά όχι ανυπέρβλητες. Η τεχνολογία έχει τη δυνατότητα να αλλάξει τον τρόπο λειτουργίας των βιομηχανιών και διαχείρισης των αλυσίδων εφοδιασμού, δημιουργώντας παράλληλα νέες ευκαιρίες για καινοτομία και βιώσιμη ανάπτυξη. Το κλειδί είναι να ξεπεράσουμε τα εμπόδια και να χτίσουμε μια υποδομή εμπιστοσύνης όπου τα δεδομένα προϊόντων παίζουν θεμελιώδη ρόλο για ένα βιώσιμο μέλλον.